چاپ زیستی سه بعدی با تقلید از الگوهای رشد طبیعی مو، تولید الیاف مژه را متحول می کند.

صنعت مژه مصنوعی به دلیل تقاضای فزاینده مصرف‌کنندگان برای راه‌حل‌های زیبایی با ظاهری طبیعی، راحت و شخصی‌شده، در حال تغییر و تحول است. الیاف مژه سنتی، که اغلب با ضخامت یکنواخت، انحنای سفت و سخت و طول استاندارد به صورت انبوه تولید می‌شوند، مدت‌ها تلاش کرده‌اند تا بی‌نظمی ارگانیک مژه‌های طبیعی را تکرار کنند - جایی که هر رشته از نظر ضخامت (در ریشه ضخیم‌تر، در نوک ظریف‌تر)، زاویه (کم شدن به سمت بیرون و به بالا (از سمت چپ، در گوشه‌ی پلک، بلندتر در گوشه‌ی پلک) و درازا به سمت بالا تغییر می‌کند. گوشه بیرونی). این شکاف بین مصنوعی و طبیعی به جستجوی تکنیک‌های نوآورانه تولید دامن زده است و چاپ زیستی سه بعدی به عنوان راه‌حلی برای پل زدن آن در حال ظهور است.

پرینت زیستی سه بعدی، یک فناوری که ابتدا در زمینه های پزشکی مانند مهندسی بافت ریشه داشت، اکنون با ایجاد امکان ایجاد الیاف مژه که الگوهای رشد طبیعی مو را در مقیاس میکرو تقلید می کند، موجی در تولید زیبایی ایجاد می کند. بر خلاف قالب‌گیری معمولی، که الیاف یکسان را از یک الگو تولید می‌کند، بیوپینت سه بعدی از مدل‌های طراحی به کمک کامپیوتر (CAD) استفاده می‌کند که از اسکن‌های با وضوح بالا از فولیکول‌های مژه واقعی به دست آمده‌اند. این اسکن‌ها نقشه بیولوژیکی پیچیده مژه‌های طبیعی را به تصویر می‌کشند: گرادیان قطر (از 0.1 میلی‌متر در ریشه تا 0.05 میلی‌متر در نوک)، زاویه 15 تا 20 درجه به سمت بالا از حاشیه پلک، و انحنای ملایم و خاص چشم که استخوان مداری را دنبال می‌کند. با ترجمه این داده‌ها به دستورالعمل‌های دقیق چاپ، چاپگرهای زیستی لایه‌هایی از «جوهر» مبتنی بر زیست - اغلب ترکیبی از سلولز مشتق شده از گیاه، پروتئین‌های کراتین مانند و پلیمرهای زیست تخریب‌پذیر- را برای تشکیل الیافی با همان بی‌نظمی‌های مژه‌های طبیعی قرار می‌دهند.

دقت فنی پرینت زیستی سه بعدی به دو نکته مهم در صنعت می پردازد: طبیعت گرایی و راحتی. الیاف مژه سنتی، ساخته شده از پلاستیک مصنوعی یا موی حیوانات، اغلب تحت نظارت دقیق، با ضخامت یکنواخت و قوس های سفت و سخت که حرکت نرم و بالنده مژه های واقعی را مختل می کند، "بیش از حد عالی" به نظر می رسند. در مقابل، الیاف چاپ زیستی به طور طبیعی از ریشه تا نوک مخروطی می شوند، با تغییرات جزئی در انحنا که شبیه رشد مژه ها به صورت خوشه ای (3 تا 5 رشته در هر فولیکول) به جای خطوط مستقیم است. این بی نظمی ظاهری «زنده» ایجاد می کند که به طور یکپارچه با مژه های طبیعی ترکیب می شود، حتی در تنظیمات با وضوح بالا مانند رسانه های اجتماعی یا عکاسی. علاوه بر این، انعطاف پذیری جوهر مبتنی بر زیستی باعث کاهش سوزش می شود: بر خلاف الیاف مصنوعی سفت که مژه های طبیعی را می کشند یا رطوبت را به دام می اندازند، الیاف چاپ زیستی با شکل چشم مطابقت دارند و به گردش هوا اجازه می دهند و اصطکاک را در هنگام سایش به حداقل می رساند.

فراتر از جذابیت مصرف کننده، چاپ زیستی سه بعدی با فشار صنعت زیبایی به سمت پایداری و شخصی سازی همسو می شود. ماهیت بر اساس تقاضای چاپ زیستی، ضایعات را کاهش می‌دهد: تولیدکنندگان می‌توانند دسته‌های کوچکی از مژه‌های سفارشی (به عنوان مثال، متناسب با شکل چشم مشتری یا تراکم مژه‌ها) بدون موجودی اضافی تولید کنند و تولید بیش از حد مواد را کاهش دهند. علاوه بر این، استفاده از جوهرهای زیست تخریب پذیر - برخی از برندها در عرض 6 ماه 90٪ تجزیه پذیری زیستی را گزارش می کنند - به تقاضای مصرف کنندگان آگاه از محیط زیست برای محصولات زیبایی کم تاثیر پاسخ می دهد. شخصی‌سازی، یک روند کلیدی در مدرن، نیز بهبود می‌یابد: از طریق برنامه‌های گوشی‌های هوشمند، کاربران می‌توانند روزی مژه‌های خود را اسکن کنند، طول یا فرهای دلخواه خود را وارد کنند و مجموعه‌ای از چاپ زیستی دریافت کنند که با الگوی منحصربه‌فرد مژه‌هایشان مطابقت داشته باشد و آزمون و خطای اندازه‌های استاندارد مژه را حذف کند.

از آنجایی که فناوری پرینت زیستی سه بعدی مقیاس می شود - با پیش بینی هزینه های کاهش 30 درصدی طی پنج سال آینده - تأثیر آن بر بازار مژه مصنوعی می تواند متحول کننده باشد. این بازار که در حال حاضر تحت سلطه گزینه های تولید انبوه و کم هزینه است، شاهد افزایش محصولات برتر و مبتنی بر فناوری است: گزارش سال 2023 توسط Grand View Research اشاره می کند که "ابزارها و مواد زیبایی با فناوری پیشرفته" با CAGR 12.4٪ سریعترین بخش در حال رشد هستند. مژه‌های چاپ‌شده زیستی، که در تقاطع نوآوری و طبیعت‌گرایی قرار گرفته‌اند، می‌توانند این فضای ممتاز را به تصویر بکشند، و هم برای هنرمندان آرایشی که به دنبال طبیعت‌گرایی کامل ویراستاری هستند و هم برای مصرف‌کنندگان روزمره که هوس راحتی بدون قربانی کردن سبک هستند، جذاب باشد.

در نتیجه، توانایی پرینت زیستی سه بعدی برای تقلید از الگوهای رشد طبیعی مو فقط یک ارتقاء تولید نیست، بلکه تعریف مجددی از مژه مصنوعی است. این فناوری با اولویت دادن به ظرافت های طبیعت، شکاف بین مصنوعی و ارگانیک را پر می کند و راه حلی را ارائه می دهد که به همان اندازه که به نظر می رسد احساس خوبی دارد. از آنجایی که برندها روی قابلیت‌های چاپ زیستی مقیاس‌پذیر سرمایه‌گذاری می‌کنند، آینده مژه‌های مصنوعی ممکن است دیگر مربوط به مژه‌های «تقلبی» نباشد، بلکه در مورد افزایش زیبایی طبیعی آن چیزی باشد که در حال حاضر وجود دارد - یک فیبر دقیقاً چاپ شده در هر زمان.